Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Δεν μπορείς να αγαπήσεις τους ανθρώπους; Κουράσου για τους ανθρώπους.


Μία ανήσυχη και με πνευματικές αναζητήσεις νεαρή κοπέλα ήρθε να μιλήσουμε:
"Πάτερ, νιώθω πως δεν αγαπώ κανέναν. Ακόμα και τον άνδρα μου ώρες ώρες τον σιχαίνομαι, ενώ το παιδί μου με πνίγει. Στενοχωριέμαι με τα χάλια μου και την πορεία μου. Τί να κάνω για να ζήσω την αγάπη";

«Παιδί μου, μόνη σου έδωσες τη λύση», της είπα: «Ζήσε την αγάπη που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Όσο πλησιάζεις τον Χριστό, που είναι η πηγή τη αγάπης, θα σου δώσει τη Χάρη Του, και τότε θα μπορείς να αγαπάς και Αυτόν αλλά και όλο τον κόσμο. Σε αυτήν όμως τη φάση πρέπει να κάνεις κάτι για να τραβήξεις την προσοχή του Χριστού. Και αυτό που περνάει τώρα από το χέρι σου είναι να κουράζεσαι για τους ανθρώπους. Η αγάπη είναι το επιστέγασμα, η σκέπη, το τέλος. Εσύ όμως οφείλεις να ξεκινήσεις από τα θεμέλια και μετά να φτάσεις στη σκεπή. Και θεμέλια είναι ο κόπος. Δεν μπορείς να αγαπήσεις τους ανθρώπους; Κουράσου για τους ανθρώπους. Έτσι, συγκινείς τον Θεό και θα στείλει την αγάπη Του για να νιώσεις το άνοιγμα της ψυχής σου προς όλους».

Πάντως είναι μαρτύριο να σε αγαπάει κάποιος πάρα πολύ και να μη μπορείς να ανταποκριθείς στην αγάπη του, να είσαι κλειδωμένος και μπλοκαρισμένος μέσα στο εγώ σου. Κάπως έτσι συμβαίνει με τον Θεό και τους ανθρώπους. Αυτό το νιώθουν και οι άγιοί μας. Πονούν γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν όσο θέλουν στην αγάπη του θεού. Βλέπουν πώς λειτουργεί ο Δημιουργός τους και συγκινούνται .

Όσο ο άνθρωπος γυρνάει την πλάτη του σε Εκείνον, τόσο αυξάνει ο πόνος και η αγωνία του Θεού για το πλάσμα Του. Καμία σχέση δηλαδή με τις συνήθεις ανθρώπινες συμπεριφορές, που όταν αγαπάς κάποιον και αυτός σε περιφρονεί τότε αγριεύεις , ζηλεύεις, θυμώνεις , τα σπας όλα, μελαγχολείς.
Ο Θεός δίνεται ακόμη περισσότερο όσο εσύ Τον διώχνεις από τη ζωή σου. Μας αγαπά μανιακώς!

πηγη 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου