Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος απλώς για να ζήσει.Είναι φτιαγμένος για την αιωνιότητα.

Αρχμ Χριστοδουλος

Ο γαμος δεν ειναι σιγουρος. Ο θάνατος είναι βέβαιος· η σωτηρία όμως;
Σήμερα ολα αναβάλλονται. Η μετάνοια αναβάλλεται. Η εξομολόγηση αναβάλλεται. Η πνευματική ζωή αναβάλλεται.Αλλά υπάρχει κάτι που δεν αναβάλλεται ποτέ: ο θάνατος.

Ο άνθρωπος μπορεί να μην παντρευτεί ποτέ.Μπορεί να μην κάνει καριέρα.Μπορεί να μην πραγματοποιήσει τα όνειρά του.Αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: θα σταθεί μπροστά στον Θεό.

Και όμως, ενώ αυτό είναι η μόνη βεβαιότητα της ζωής, είναι και το μόνο που ξεχνάμε.
Δεν είναι τυχαίο που οι Πατέρες της Εκκλησίας έθεταν συνεχώς μπροστά τους τη μνήμη του θανάτου.Δεν το εκαναν για να φοβηθούν. Αλλά για να ξυπνήσουν.Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει:«Μνήμη θανάτου, καθ’ εκάστην, θανάτου μνήμη».

Δηλαδή: να θυμάσαι τον θάνατο κάθε μέρα όχι ως τέλος, αλλά ως αρχή αιωνιότητας.
Διότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος του ανθρώπου. Είναι η στιγμή της αλήθειας.

Σήμερα ο άνθρωπος ζει σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Σχεδιάζει, επενδύει, αγχώνεται, κυνηγά σχέσεις, απολαύσεις, αναγνώριση.
Ψάχνει «το άλλο του μισό» αλλά δεν έχει βρει ακόμη τον εαυτό του.
Κυνηγά την αγάπη των ανθρώπων αλλά δεν έχει γευτεί την αγάπη του Θεού.
Χτίζει εξωτερική ζωή και αφήνει την ψυχή του ερείπιο. Και έτσι φτάνουμε σε μια τραγική αντίφαση: ο άνθρωπος φοβάται να μείνει μόνος…
αλλά δεν φοβάται να πεθάνει χωρίς Θεό.

«Δούλεψε με την ψυχή σου» Αυτή η φράση που ακούγεται απλή, κρύβει μέσα της όλη τη θεολογία της Εκκλησίας.
Τι σημαίνει να δουλέψεις με την ψυχή σου;
Δεν σημαίνει απλώς να «σκέφτεσαι θετικά».Δεν σημαίνει να «είσαι καλός άνθρωπος».Δεν σημαίνει να έχεις μια γενική πίστη.

Σημαίνει αγώνας.Σημαίνει μετάνοια.Σημαίνει εξομολόγηση.Σημαίνει να σπάσεις τον εγωισμό σου.Σημαίνει να πεις: «Θεέ μου, είμαι άδειος χωρίς Εσένα».

Η ψυχή δεν θεραπεύεται μόνη της.Δεν σώζεται με ιδέες.Σώζεται μέσα στην Εκκλησία, με τη Χάρη του Θεού.
Θα έρθει μια στιγμή που όλα θα σταματήσουν.Τα μηνύματα.Τα σχέδια.Οι σχέσεις.Οι δικαιολογίες.
Και θα μείνει μόνο ένα ερώτημα:Ποιος είσαι μπροστά στον Θεό;Όχι τι έδειξες.Όχι τι φάνηκες.Αλλά τι είσαι.
Γιατί εκείνη την ώρα δεν θα υπάρχει μάσκα.Δεν θα υπάρχει «προφίλ».Δεν θα υπάρχει «εικόνα».Θα υπάρχει μόνο η ψυχή.
Και όμως… υπάρχει ελπίδα

Η Εκκλησία δεν μιλά για τον θάνατο για να τρομάξει τον άνθρωπο.Μιλά για να τον σώσει.
Γιατί ο θάνατος για τον Χριστό δεν είναι τέλος.Είναι πέρασμα.Ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη συνέτριψε τον θάνατο. Άνοιξε τον Παράδεισο.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν θα πεθάνεις.Το ερώτημα είναι:Με ποιον θα πας στον θάνατο; Μόνος σου;Ή με τον Χριστό;
Μπορείς να κάνεις και τα δύο.Και πράγματι μπορείς.Μπορείς να αγαπήσεις.Μπορείς να παντρευτείς.Μπορείς να ζήσεις.Αλλά αν δεν βάλεις πρώτα την ψυχή σου σε πορεία σωτηρίας, όλα τα άλλα θα μείνουν μισά.
Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος απλώς για να ζήσει εδώ. Είναι φτιαγμένος για την αιωνιότητα.
Ο θάνατος δεν είναι απειλή.Είναι υπενθύμιση.Υπενθύμιση ότι δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.Υπενθύμιση ότι η ζωή δεν είναι πρόβα.Υπενθύμιση ότι η ψυχή σου έχει αξία αιώνια.

Μην περιμένεις «την κατάλληλη στιγμή».Δεν θα έρθει ποτέ.
Η κατάλληλη στιγμή είναι τώρα.Σήμερα.Αυτή τη στιγμή.
Γύρνα στον Θεό.Άνοιξε την καρδιά σου.Και ξεκίνα να ζεις αληθινά.
Γιατί ο θάνατος είναι βέβαιος…αλλά η σωτηρία είναι επιλογή.

Γιατί όταν τελικά γνωρίσεις τον Χριστό η οπτική που έχεις για όλα τα πράγματα του κόσμου αλλάζει.

 Έχει και η Εκκλησία τα δικά της μοντέλα τα οποία έζησαν μέσα σε παλάτια και ανέσεις αλλά διαπίστωσαν ότι αποκλειστικά η κοσμική ομορφιά δεν οδηγεί πουθενά και επέλεξαν να στολιστούν για να αρέσουν όχι στον κόσμο αλλά στον εραστή του σύμπαντος κόσμου.

Γιατί όταν τελικά γνωρίσεις τον Χριστό η οπτική που έχεις για όλα τα πράγματα του κόσμου αλλάζει. Είναι ένα βίωμα που δεν εξηγείται με λόγια αλλά βιώνεται με την καρδιά. Αυτές οι γυναίκες λοιπόν, επέλεξαν να δώσουν στην ύπαρξη τους μια ομορφιά που οράται όχι μόνο με τον γήινο οφθαλμό αλλά και με τα μάτια της καρδιάς. Μια ομορφιά που δεν ακτινοβολεί σε κτιστούς καθρέφτες και σε φλας φωτογράφων αλλά ακτινοβολεί μέσα στους αιώνες και μάλιστα θεραπευτικά για κάθε άνθρωπο. Τέτοια είναι η ομορφιά των Αγίων. Όπου το σωματικό κάλλος δεν εμπόδισε το στόλισμα της ψυχής.

Η ομορφιά του σώματος αν δεν συνοδεύεται με την ομορφιά της ψυχής τότε μυρίζει δυσωδία ακόμα και αν η γυναίκα αυτή έχει χρησιμοποιήσει όλα τα καλλυντικά και έχει κάνει πλαστικές για τις οποίες έχει αξιοποιηθεί όλη η επιστημονική γνώση της σημερινής εποχής.

Για αυτό μας «ελκύουν» πνευματικά οι Άγιοι και οι Αγίες ακόμα και όταν βρίσκονται σε λασπόνερα μέσα στις σπηλιές. Μας ελκύει και μας καλεί μια ομορφιά και δεν μπορείς να απαντήσεις γιατί και πως, αλλά ακολουθείς και ερωτεύεσαι πνευματικά αυτό το πρόσωπο.

Μια σταγόνα αρώματος τέτοιας ευωδίας μπορούμε να βιώσουμε στον κτιστό κόσμο όταν τελικά γνωρίσουμε τον άνθρωπο της ζωής μας. Τον ερωτευόμαστε και μας καλεί κάτι σε αυτό το πρόσωπο που δεν μπορούμε να το περιγράψουμε με λέξεις κανενός λεξικού του κόσμου. Είναι αυτό το «Κάτι» ….Είναι δηλαδή το κομμάτι του Θεού σε αυτόν τον άνθρωπο που ταιριάζει με το δικό μας κομμάτι που έχουμε μέσα μας. Ένα σπασμένο διαμάντι συναντάει το άλλο του μισό και ολοκληρώνεται σε ένα σώμα. Είναι το κομμάτι από το διαμάντι που λείπει από το στέμμα του ουρανού.

Οι Αγίες της Εκκλησίας είναι τέκνα του κόσμου αλλά έγινε η ζωή τους προετοιμασία για τον ουράνιο κόσμο. Δεν αρνήθηκαν τον κόσμο , αλλά την ψευτιά αυτού του κόσμου και έτσι επέλεξαν την ομορφιά του ουρανού.

Ο Στάρετς Σαμψών Σίβερς, ένας μεγάλος σύγχρονος ομολογητής της Ρωσίας, επισημαίνει: «Δεν υπάρχουν άσχημες κοπέλες. Μία κοπέλα που πραγματικά αγαπά τον Θεό φαντάζει όμορφη έστω κι αν ακόμα έχει πρόσωπο αλόγου». Σε ένα ανάλογο ύφος ο πατήρ Γεώργιος Σαβέλσκι, βιογράφος του αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης, αναφέρει: «Ο άγιος είχε ένα συνηθισμένο πρόσωπο. Όμως η χάρη του Θεού που κατοικούσε μέσα του τον ομόρφυνε και τον έκανε να φαντάζει σαν επίγειος άγγελος».

Ας δώσουμε λοιπόν στις νέες κοπέλες αυτό που χρειάζονται. Όχι επίγεια στολίδια και ψεύτικα πρότυπα αλλά ουράνια πρότυπα. Οι κοπέλες πολλές φορές στεναχωριούνται και παλεύουν με χίλιους τρόπους να αρέσουν εξωτερικά στον κόσμο. Την αποκλειστική όμως ομορφιά την τρώει ο θάνατος της φθοράς ενώ ο στολισμός της ψυχής παραμένει αναλλοίωτος και λάμπει πάντοτε. Να μην αμελούμε το σώμα και ιδιαίτερα την υγεία αυτού αλλά να στολίσουμε την ψυχή μας και τότε θα λάμψει και το σώμα με την ομορφιά που δίνει η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος . Μια ομορφιά που δεν ελκύει μόνο τους ανθρώπους αλλά η γυναίκα γίνεται εκλεκτή προσκεκλημένη από τον Νυμφίο Χριστό στο Ουράνιο Παλάτι του παραδείσου.

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh, gr