Σεμνό ντύσιμο και Αγία Γραφή

 Η ενδυμασία, το πώς ντυνόμαστε, δεν μπορεί να νοηθεί ανεξάρτητα από τον λόγο και τις εντολές του Θεού. Καθετί στην ζωή του Χριστιανού σχετίζεται με το θέλημα του Θεού, γι’ αυτό και πρέπει να μελετάμε αδιάκοπα την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας, ώστε να μαθαίνουμε την αλήθεια και να μην ενεργούμε με βάση το τί νομίζουν ο κόσμος και η κοινωνία, αλλά με βάση την διδασκαλία του Χριστού.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Θεός έπλασε τους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα, χωρίς ρούχα, γυμνούς. Έτσι, αντίστοιχα, γεννιέται κάθε άνθρωπος από την κοιλιά της μητέρας του. Δυστυχώς η αγνότητα, που είχαν οι Πρωτόπλαστοι στον Παράδεισο, έσβησε, η αμαρτία μπήκε στην ζωή των ανθρώπων και οι άνθρωποι βρέθηκαν αλλοιωμένοι έξω από τον Παράδεισο.

Ωστόσο, ο Θεός έκανε ένα δώρο στους ανθρώπους, πριν τους απομακρύνει από τον κήπο της Εδέμ, τους έδωσε ρούχα, τους έντυσε! Τα ρούχα είναι το πρώτο εφόδιο, το οποίο δίνει ο Θεός στον άνθρωπο, για την ζωή έξω από τον Παράδεισο.

Συνεπώς, είναι θέλημα Θεού να φοράμε ρούχα και να κρύβουμε το σώμα μας. Και ας προσέξουμε την λεπτομέρεια του ιερού κειμένου: «Και ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός τῷ Ἀδάμ καί τῇ γυναικί αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καί ἐνέδυσεν αὐτούς.» (Γέν. 3,21). Τους έντυσε με δερμάτινους χιτώνες, ολόσωμα ρούχα από δέρμα. Και ο δερμάτινος χιτώνας έχει την ιδιότητα να είναι αδιαφανής και να μην κολλάει πάνω στο σώμα. Έτσι βλέπουμε την διπλή ιδιότητα του (σεμνού) ρούχου: κρύβει την θέα του σώματος, την επιφάνεια του δέρματος, αλλά και τον όγκο, τις καμπύλες του σώματος.

Αντίστοιχα, αν κάποιο ρούχο σκεπάζει το σώμα, αλλά είναι φτιαγμένο από ημιδιαφανές ύφασμα, δεν είναι σεμνό, αλλά προκλητικό. Ομοίως, αν ένα ρούχο κολλάει, εφαρμόζει πλήρως στο σώμα (κολάν), πάλι είναι προκλητικό, διότι το ανθρώπινο σώμα είναι τρισδιάστατο! Δεν προκαλεί μόνο το δέρμα, αλλά προκαλούν και οι καμπύλες του σώματος.

Στην συνέχεια, πάλι στο βιβλίο της Γενέσεως, βλέπουμε ότι η γύμνια του σώματος συνδέεται με τον εξευτελισμό του ανθρώπου, την ντροπή. Στην εδάφιο 9,21 ο Νώε μέθυσε και καθώς έχασε τον έλεγχο του εαυτού του, έβγαλε τα ρούχα του και γυμνώθηκε. Οι ενάρετοι γιοι του, ο Σημ και ο Ιάφεθ, προκειμένου να ντύσουν τον πατέρα τους, χωρίς να δουν την γύμνια του, κινήθηκαν με βήματα πίσω (ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶς) και κατάφεραν να τον σκεπάσουν, χωρίς να τον δουν γυμνό.

Σε πολλά άλλα σημεία της Παλαιάς Διαθήκης η γυμνότητα του σώματος περιγράφεται με μελανά χρώματα, όπως "ατιμία" (Ιερ. 13,26), "ασχημοσύνη" (Έξ. 20,26) και "αισχύνη" (Ησ. 47,3, Ιεζ. 23,29 και Ναούμ 3,5). Το ίδιο βλέπουμε και στην Αποκάλυψη, στην Καινή Διαθήκη, σε φράσεις όπως «καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου» (Αποκ. 3,18) και «ἵνα μή γυμνός περιπατῇ καὶ βλέπωσι τήν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ» (Αποκ. 16,15).

Ως εδώ είδαμε το θέμα του σεμνού ντυσίματος γενικά στην ζωή των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την ιδιωτική ή δημόσια ζωή τους. Υπάρχουν, όμως, και ιδιαίτερες διατάξεις στην Βίβλο, όπου προσδιορίζεται το ντύσιμο στον χώρο της λατρείας του Θεού. Για παράδειγμα, ο Θεός δίνει εντολή για το τί θα φορούν οι ιερείς και ο αρχιερέας, για να είναι σεμνοί. Θα φορούν ποδήρη χιτώνα, δηλαδή χιτώνα που θα φτάνει σχεδόν μέχρι το πάτωμα (Έξ. 28,4 και 28,27) και ταυτόχρονα από μέσα θα φορούν "περισκελές", δηλαδή εσώρουχο, σορτσάκι μέχρι τα γόνατα «καὶ ποιήσεις αὐτοῖς περισκελῆ λινᾶ καλύψαι ἀσχημοσύνην χρωτὸς αὐτῶν· ἀπὸ ὀσφύος ἕως μηρῶν ἔσται» (Έξ. 28,38 και Λευιτ. 16,4).

Το στοιχείο του ποδήρους χιτώνα είναι σταθερό και στον κόσμο της Καινής Διαθήκης. Χιτώνα ποδήρη και χειριδωτό (με μανίκια) φορούσε ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όπως φαίνεται στις αρχαιότερες χριστιανικές τοιχογραφίες, αλλά και στην Αποκάλυψη, όπου ο Κύριος εμφανίζεται στον Ευαγγελιστή Ιωάννη φορώντας ποδήρη (Αποκ. 1,13).

Αυτή η παράδοση διατηρήθηκε μέχρι σήμερα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, όπου οι κληρικοί και οι μοναχοί φορούν το ζωστικό (ή αντερί), το οποίο είναι εξέλιξη αυτού του αρχαίου χιτώνα. Επιπλέον, στην λατρευτική ζωή προστίθεται και το στιχάριο, το οποίο είναι επίσης ένας ολόσωμος χιτώνας.

Για να εμβαθύνουμε περισσότερο στην έννοια του σεμνού ντυσίματος, θα δούμε επιπλέον εδάφια από την Καινή Διαθήκη. Κατ' αρχάς, βλέπουμε ότι η σεμνή ενδυμασία ισχύει και για άνδρες και για γυναίκες, ιδίως όταν είμαστε ενώπιον του Θεού. Ο απόστολος Πέτρος, σε ένα περιστατικό μετά την ανάσταση του Κυρίου, ψάρευε με την βάρκα στην θάλασσα και είχε βγάλει τον χιτώνα του (επενδύτη, Ιω. 21,7). Μόλις συνειδητοποίησε ότι ο αναστάς Ιησούς στεκόταν στην ακρογιαλιά και περίμενε τους ψαράδες-μαθητές Του, φόρεσε αμέσως το ρούχο του και ντυμένος κολύμπησε μέχρι την αμμουδιά, για να μη σταθεί ημίγυμνος μπροστά στον Χριστό!

Σε άλλα σημεία, βλέπουμε τους Αποστόλους να συμβουλεύουν τις γυναίκες να έχουν σεμνό και σοβαρό ντύσιμο και να αποφεύγουν την επιτηδευμένη κόμμωση, τα χρυσά κοσμήματα και τα πολυτελή ρούχα (Α' Πέτρ. 3,9 και Α' Τιμ. 2,9). Ιδίως στην λατρεία του Θεού ( Α' Κορ. 11,5), ο Απόστολος Παύλος ορίζει ότι η γυναίκα πρέπει να φοράει κάλυμμα στο κεφάλι της.

Συνεπώς, είναι θέλημα και εντολή του Θεού να ντυνόμαστε σεμνά και μέσω της σεμνής εμφάνισης να εμπνέουμε ιεροπρέπεια, αγνότητα και σοβαρότητα. Αυτά τα στοιχεία, σε συνδυασμό βέβαια και με την καθαρότητα της ψυχής, είναι απαραίτητα σε κάθε Χριστιανό, υποχρεωτικά και όχι προαιρετικά.

Η αντίθετη κατάσταση, που κυριάρχησε στην εποχή μας, με την "ξαφνική" αλλαγή της μόδας από το 1990 και έπειτα, δηλαδή το προκλητικό έως και πρόστυχο ντύσιμο, είναι αμαρτία ή και ασέβεια. Αμαρτία είναι όταν βρισκόμαστε εκτός του Ιερού Ναού, εκτός της λατρείας του Θεού, και ασέβεια (δηλαδή ακόμη πιο βαριά αμαρτία), όταν είμαστε μέσα στην Εκκλησία. Και αυτό που διαπιστώνουμε συνέχεια είναι ότι η χριστιανική μας συνείδηση ισοπεδώθηκε, δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε ότι το άσεμνο ντύσιμο είναι αμαρτία, είναι σκάνδαλο.

Τί είπε, ωστόσο, ο Χριστός για τα σκάνδαλα; Δυστυχώς τα σκάνδαλα θα συμβαίνουν, αλλά αλίμονο στον άνθρωπο που προκαλεί το σκάνδαλο! «Οὐαί τῷ κόσμῳ ἀπό τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τά σκάνδαλα· πλήν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τό σκάνδαλον ἔρχεται.» (Μτ. 18,7 και Λκ. 17,1).

Το ότι μας αγαπάει ο Χριστός και μας έπλασε ελεύθερους δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι θέλουμε και να παίζουμε με την αμαρτία. Η εξουσία, που έχουμε από τον Θεό, δεν πρέπει να γίνεται αφορμή να σκανδαλίζουμε άλλους ανθρώπους (Α' Κορ. 8,9). Ούτε με πρόσχημα την ελευθερία να κάνουμε το κακό (Α' Πέτρ. 2,16).

Κλείνουμε αυτήν την αναφορά στο σεμνό ντύσιμο, με την υπενθύμιση ότι ο Χριστός είναι αγάπη, αλλά είναι και δίκαιος. Και ο ίδιος είπε: "Αν δεν μετανοήσετε, θα καταστραφείτε", «ἐάν μή μετανοήσητε, πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε» (Λκ. 13,5). Να μετανοήσουμε, αδελφοί μου, να διορθώσουμε την ζωή μας και να γίνουμε όπως μας θέλει ο Χριστός.

π. Διονύσιος Κατσούλης, Εφημέριος Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Ν. Σμύρνης

«Μέσα σου έχεις το πυρ»

Σε κάποιο κήρυγμά του κατά των προκλητικών γυναικείων αμφιέσεων, έλεγε: 

—Τις βλέπεις τις γυναίκες τώρα το καλοκαιρι και γίνονται κινητά κρεοπωλεία. Τι σε πιάνει, κυρά μου, και περιφέρεσαι γυμνή; Κάνει ζέστη! σου λέει. Αμ δεν είναι η εξωτερική ζέστη. Μέσα σου έχεις το πυρ της Κολάσεως. Μέσα σου βράζουν τα καζάνια του Διαβόλου και γι' αυτό καιγεσαι και σκάζεις και πετάς τα ρούχα σου...

(Σημειωτέον ότι ο π. Ιωήλ ούτε αντίδωρο έδωσε κάποτε σε γυναίκα που είχε απρεπή ενδυμασία).

'Ανέκδοτα Ιωήλ Γιαννακόπουλου''
π.Επιφάνιος  Θεοδωρόπουλος,
Ιερόν Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος

Όταν εισέρχεσαι μέσα στο ναό να έχεις την διάκριση να είσαι ευπρεπώς ντυμένος και ντυμένη

π.Παύλος Παπαδόπουλος

Όταν εισέρχεσαι μέσα στο ναό να έχεις την διάκριση να είσαι ευπρεπώς ντυμένος και ντυμένη. Ειδικά όταν θα πάμε στο ναό για να συμμετάσχουμε σε κάποιο Μυστήριο -ένα περισσότερο- θα πρέπει να προσέχουμε την ενδυμασία μας.

Δηλαδή άλλο είναι να είμαι έξω στην αγορά και να πάω στο ναό για να ανάψω ένα κεράκι και άλλο να πάω στο ναό για να λειτουργηθώ ή για να εξομολογηθώ.

Φυσικά και δεν θα σωθούμε από το σεμνό μας ντύσιμο αλλά σίγουρα ακόμα και το ντύσιμό μας δείχνει την πνευματική μας κατάσταση και την συναίσθηση που έχουμε για το που προσερχόμαστε και γιατί προσερχόμαστε. Η ενδυμασία μας θα πρέπει να είναι σεμνή και ευπρεπής όχι μόνο όταν είναι να πάμε στο ναό αλλά πάντοτε, μιας και πάντοτε είμαστε χριστιανοί και όχι μόνο μέσα στους ναούς.

Οι γυναίκες να μην ντύνονται προκλητικά και καλό είναι να φορούν φούστα (ευπρεπή) ειδικά όταν έρχονται στο ναό για να συμμετάσχουν σε κάποιο Μυστήριο αλλά και οι άνδρες να προσέρχονται με μακρύ παντελόνι, με παπούτσια και όχι με σαγιονάρες.

Αυτά ίσως μας φαίνονται λίγο οπισθοδρομικά και ανούσια όμως δεν είναι έτσι ακριβώς. Όταν θα πάω να εξομολογηθώ ακόμα και η εξωτερική μου εμφάνιση θα πρέπει να είναι κατάλληλη για το Μυστήριο. Δεν είναι δυνατόν να έρχονται γυναίκες στην εξομολόγηση προκλητικά ντυμένες ή άνδρες με κοντό παντελονάκι, το ίδιο και στην Θεία Λειτουργία (ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ: να έρχονται κάποιες να κοινωνήσουν και να αφήνουν το μισό τους κραγιόν πάνω στην λαβίδα) ή σε κάποιο Γάμο ή Βάπτιση ή ακόμα και σε μια Παράκληση.

Μην σας φαίνονται -το ξαναλέγω- όλα αυτά οπισθοδρομικά, διότι τελικά αυτό που έχουμε μέσα μας το βγάζουμε και προς τα έξω. Δηλαδή είναι δυνατόν να έχω από τη μία ταπεινό φρόνημα (μέσα μου) και από την άλλη να ντύνομαι προκλητικά, δεν είναι δυνατόν να έχω απλότητα και από την άλλη να ντύνομαι εξεζητημένα, δεν είναι δυνατόν να σέβομαι τον Οίκο του Θεού (που κατ' εξοχήν είναι ο ναός μέσα στον οποίο τελούνται τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας) και από την άλλη να έρχομαι ντυμένος λες και πάω στην παραλία.

Χρειάζεται διάκριση και από την στιγμή που υπάρχει μία παράδοση μέσα στην Εκκλησία στο πώς να προσερχόμαστε στους ναούς καλούμαστε ως μέλη Της να την πράξουμε με φρόνημα υπακοής.

Χαίρομαι ειδικά κάποιους νέους και νέες που έρχονται στο ναό ντυμένοι ευπρεπώς, οι οποίοι όμως ντύνονται έτσι και εκτός ναού και αυτό το πράττουν διότι πρωτίστως κατάλαβαν ότι το ίδιο τους το σώμα είναι ναός του Θεού και γι' αυτό το στολίζουν με ευπρέπεια, σεμνότητα, καθαρότητα. Η ευπρέπεια -όπως και κάθε τι άλλο στην πνευματική μας ζωή- δεν πρέπει να είναι κάτι το έκτακτο αλλά κάτι το μόνιμο και διαχρονικό.

Υ.Γ. Νομίζω ότι εάν έχουμε διάθεση ταπεινή και φρόνημα εκκλησιαστικό όλα τα παραπάνω θα τα αποδεχτούμε, εάν έχουμε εγωισμό και αντιεκκλησιαστικό φρόνημα θα αρχίσουμε τις δικαιολογίες και τα "ναι μεν αλλά..." ή τα "εγώ διαφωνώ..." κτλ. Αυτά τα γράφουμε όχι για υπάρξει συζήτηση· τα γράφουμε ως μια υπενθύμιση που καλούμαστε να εφαρμόσουμε εάν δεν την εφαρμόζουμε ήδη.

ΠΗΓΗ

Γιά τήν ἄσεμνη ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν στούς ἱερούς Ναούς(Μητροπολίτου Γόρτυνος Ἰερεμία)

  IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 24 Αὐγούστου 2014

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΕΜΝΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ

ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ

1. Ἀδελφοί μου χριστιανοί, τό κήρυγμά μου αὐτό τό γράφω ἀργά καί καθυστερημένα, ἐνῶ ἔπρεπε νά τό γράψω ἀπό τήν ἀρχή τῆς θερινῆς περιόδου καί ἔπρεπε ἀκόμη νά τό γράψω ἀπό προηγούμενα χρόνια. Τό θέμα τοῦ κηρύγματος εἶναι γιά τήν ἄσεμνη ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν στούς ἱερούς Ναούς.

Ὁ ἱερός Ναός, ἀδελφοί μου, λέγεται ἔτσι γιατί εἶναι κατοικία τοῦ Θεοῦ. Ἀπό τό ρῆμα «ναίω», πού ἑρμηνεύεται κατοικῶ, παράγεται ἡ λέξη «ναός», πού σημαίνει κατοικία. Ἀλλά πῶς εἶναι ὁ Ναός κατοικία τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών; Ναί! Πανταχοῦ παρών εἶναι ὁ Θεός, ἀδελφοί μου, ἀλλά στόν Ναό εἶναι καί σωματικά παρών. Γιατί πάνω στήν ἁγία Τράπεζα, ὅπου γίνεται ἡ θεία Λειτουργία, εἶναι τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, πού σαρκώθηκε στήν Παναγία μας. Ὅταν ἐγκαινιάζεται ἕνας Ναός παίρνει δῶρο ἀπό τόν Θεό ἕναν ἄγγελο, πού εἶναι πάντα μόνιμος σ᾽ αὐτόν, φύλακας καί φρουρός. Γιατί τά ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ εἶναι τά βαπτίσια του. Καί ὅπως σ᾽ ἐμᾶς, ὅταν βαπτιστήκαμε, μᾶς δόθηκε ἕνας προσωπικός ἄγγελος γιά φύλακάς μας, ἔτσι καί στόν Ναό. Μέ τήν θεία Λειτουργία πού κάνουμε στόν Ναό ὁ οὐρανός μέ τούς ἀγγέλους του κατεβαίνει σ᾽ αὐτόν καί ἄγγελοι καί ἄνθρωποι σμίγουν γιά νά δοξάσουμε ὅλοι μαζί τόν Τριαδικό Θεό. Ὤ, ἡ θεία Λειτουργία! Σ᾽ αὐτήν «ὡς τόν βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι»! Ὁ ἱερός Ναός, ἀδελφοί μου, εἶναι ὁ ἁγιώτερος καί ἱερότερος τόπος τῆς γῆς. Ὁ Ναός τοῦ Θεοῦ «ὡς φοβερός ὁ τόπος οὗτος· οὐκ ἔστι τοῦτο, ἀλλ᾽ ἤ οἶκος Θεοῦ καί αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ» (Γεν. 28,17)!

2. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἀγαπητοί μου, τόσο ἱερός καί τόσο ἅγιος εἶναι ὁ Ναός καί ἀφοῦ τόσο φοβερά γίνονται σ᾽ αὐτόν μέ τήν θεία Λειτουργία καί τά ἄλλα Μυστήρια, ἄρα ἐμεῖς πού πηγαίνουμε στόν Ναό γιά νά προσευχηθοῦμε, πρέπει νά μπαίνουμε σ᾽ αὐτόν μέ πολλή εὐλάβεια καί κατάνυξη. Πρέπει νά μπαίνουμε στόν Ναό μέ τήν πίστη ὅτι εἶναι τόπος ἅγιος καί νά κυριεύει τήν ψυχή μας ἕνας «φόβος Θεοῦ». «Φόβος», ὄχι μέ τήν δουλική ἔννοια, ἀλλά μέ μία ἄλλη τήν γλυκειά θεολογική ἔννοια, ὅτι πᾶμε νά μποῦμε στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ, ὅτι πᾶμε στόν παράδεισο τῆς Ἐδέμ πού χάσαμε, ὅτι φεύγουμε ἀπό τήν γῆ καί πᾶμε στόν οὐρανό. Ἔτσι λέγει ἕνα ὡραῖο τροπάριο: «Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης Σου, ἐν οὐρανῷ ἑστᾶναι νομίζομεν». Μ᾽ αὐτήν τήν αἴσθηση πρέπει νά μπαίνουμε στόν Ναό. Γι᾽ αὐτό καί ἀπό τήν ἀρχή τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Ἱερεύς εὔχεται: «Ὑπέρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου – λέγει – καί τῶν μετά πίστεως, εὐλαβείας καί φόβου Θεοῦ εἰσιόντων(δηλαδή, εἰσερχομένων) ἐν αὐτῷ».

3. Ἔτσι πράγματι εἰσέρχονται πολλοί εὐλαβεῖς χριστιανοί στόν Ναό καί βρίσκουν τόν παράδεισό τους σ᾽ αὐτόν. Εἰσέρχονται δέ αὐτοί στόν ἅγιο Ναό τοῦ Κυρίου καί μέ εὐπρεπῆ καί σεμνή ἐνδυμασία, ὅπως ἁρμόζει στόν ἱερό τόπο τοῦ Θεοῦ. Συμβαίνει ὅμως, χριστιανοί μου, κατά τούς θερινούς ἰδιαίτερα μῆνες, πολλές γυναῖκες νά εἰσέρχονται στόν Ναό, τίς Κυριακές καί ἑορτές, ντυμένες μέ προκλητική ἄσεμνη ἐνδυμασία. Τό θέαμα αὐτό – τό λιγότερο πού θά ἔλεγα – εἶναι ἀνευλάβεια καί ἀσέβεια πρός τόν ἱερό τόπο τοῦ Θεοῦ καί πρός αὐτόν τόν Θεό. Ἔπειτα τό θέαμα αὐτό προκαλεῖ σκανδαλισμό στούς ἄνδρες καί στούς νέους μας, ὅσους ἔρχονται στήν Ἐκκλησία γιά νά λατρεύσουν τόν Θεό. Φανταστεῖτε: Νά πηγαίνουν στήν Ἐκκλησία οἱ ἄνδρες καί οἱ νέοι γιά νά βροῦν τόν Θεό καί νά βρίσκουν καί ἐκεῖ τόν πειρασμό ἀπό τήν ἄσεμνη προκλητική ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν. Νά βουλιάζουν, δηλαδή, καί νά πνίγονται καί στό λιμάνι ἀκόμη. Ἐπειδή δέ ἐμεῖς οἱ Ἱερεῖς σας, βλέποντες στήν ἀρχή τό θέαμα αὐτό, ἀπό μία ποιμαντική ἀνεκτικότητα, δέν μιλάγαμε, τό φαινόμενο αὐτό τῆς ἄσεμνης ἐνδυμασίας τῶν γυναικῶν στούς Ναούς γενικεύτηκε, παρατηρεῖται παντοῦ καί σ᾽ αὐτά τά ἅγια Μοναστηράκια μας ἀκόμη.

Τό κακό παράγινε. Τόσο «παράγινε» τό κακό, ὥστε πολλές γυναῖκες γίνονται ἀκόμη ἀναιδέστερες καί ἔρχονται ἀκόμη καί νά κοινωνήσουν τά ἄχραντα Μυστήρια, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου μας, μέ αὐτήν τήν ἀναιδῆ τους ἐνδυμασία. Κάποιος ἐδῶ, χριστιανοί μου, πρέπει νά πεῖ τό «ἄλτ»! Δείχναμε ἐπιείκεια μέχρι τώρα καί κάναμε ὅτι δέν προσέχουμε τό θέαμα, ἐλπίζοντες ὅτι οἱ ἴδιες οἱ γυναῖκες θά νοήσουν τήν ἁμαρτία τους καί θά διορθωθοῦν. Δέν συνέβηκε ὅμως αὐτό, ἀλλά τό κακό χειροτέρεψε. Λοιπόν, «τέρμα οἱ ἐκπτώσεις»!, ὅπως εἶπε κάποιος ἄλλος ἐνάρετος Ἐπίσκοπος, γιά τό ἴδιο θέμα. Τήν εὐθύνη γιά τό ἁμάρτημα αὐτό, πού παρατηρεῖται τούς θερινούς ἰδιαίτερα μῆνες στούς ἱερούς Ναούς μας, τήν ἔχουν οἱ Ἐπίσκοποι. Καί συγκεκριμένα γιά τήν ἱερά μας Μητρόπολη, τήν Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, τήν εὐθύνη τήν ἔχω ἐγώ, ὁ Ἐπίσκοπός σας Ἰερεμίας. 

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι παντοῦ ὅπου πηγαίνω, καί στό ἕνα καί στό ἄλλο τμῆμα τῆς Μητροπόλεως, θίγω τήν ἁμαρτία αὐτή καί μάλιστα, ἐπειδή εἶναι μπροστά μου, κατά τήν θεία Λειτουργία, οἱ ἄσεμνα ντυμένες γυναῖκες, στενοχωροῦμαι περισσότερο βλέποντας τό θέαμα, καί φωνάζω παρατηρώντας καί ἰδιαίτερα πρόσωπά τινα. Ζητῶ συγγνώμη γιά τίς σέ ἰδιαίτερα πρόσωπα αὐτές παρατηρήσεις μου, ἀλλά τό κάνω αὐτό αὐθόρμητα, συναρπαζόμενος ἀπό τήν ἱερότητα τοῦ χώρου καί τήν προσβολή πού παρατηρεῖται σ᾽ αὐτόν ἀπό τήν ἀσεμνοτάτη ἐμφάνιση τῶν γυναικῶν.

Γυναῖκες, δέν σᾶς ζητῶ λεπτά, οὔτε σᾶς ζητῶ νά μέ ψηφίσετε ὑπουργό! Ζητῶ νά ἀρέσετε στόν Θεό μέ τήν σεμνή σας ἐνδυμασία στούς ἱερούς Ναούς, ὥστε νά γίνεται εἰσακουστή ἡ προσευχή σας πού κάνετε γιά τήν οἰκογένειά σας.

4. Αὐτά πού εἶπα σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, τά εἶπα ἐμπνεόμενος ἀπό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι γιά νά περάσω κανένα δικό μου πεισματικό θέλημα. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, λοιπόν, λέει ὅτι ἡ ἐνδυμασία τῶν γυναικῶν πρέπει νά εἶναι «ἐν καταστολῇ κοσμίῳ» καί νά ντύνονται «μετά αἰδοῦς καί σωφροσύνης» (Α´ Τιμ. 2,9). Κατά δέ τήν θεία ἐκείνη Λειτουργία, πού μᾶς παρουσιάζει ὁ προφήτης Ἠσαΐας στό 6ο κεφ. τοῦ βιβλίου του, οἱ ἄγγελοι παρουσιάζονται καλυμμένοι μέ τίς πτέρυγές τους (Ἠσ. 6,2).

Λοιπόν γυναῖκες: ῞Οπως ἔχετε ἄλλο φόρεμα γιά τό νοικοκυριό, ἄλλο φόρεμα γιά τόν περίπατο, ἄλλο φόρεμα γιά τόν χορό, κάνετε – σᾶς θερμοπαρακαλῶ –  καί ἕνα φόρεμα γιά τόν Θεό! Ἀλλά τό φόρεμα γιά τόν Θεό δέν θά εἶναι τό ἴδιο μέ τόν χορό! Γιατί πολλές ἀπό σᾶς ἔρχεστε στήν Ἐκκλησία μέ τό φόρεμα τοῦ χοροῦ!... Ἀσέβεια αὐτό καί ἀναίδεια αὐτό στόν ἱερό τόπο τοῦ Κυρίου. Ἤμουν ὑποχρεωμένος, χριστιανοί μου, νά σᾶς πῶ τά ὅσα σᾶς εἶπα μέ τό κήρυγμά μου αὐτό καί ἀλλοίμονό μου ἄν δέν σᾶς τά ἔλεγα. Θά μέ καταδικάσει ὁ Μεγάλος Ἀφέντης μας, ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ἄν δέν ὑπερασπίζομαι τόν ἅγιό Του Ναό, στόν ὁποῖο μοῦ ἔκανε τήν τιμή, χωρίς νά τό ἀξίζω, νά μέ ἀνεβάσει σέ ὑψηλό θρόνο στό κέντρο τοῦ ἱεροῦ Του τόπου. Ναί, στό κέντρο τοῦ Ναοῦ εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Ἐπισκόπου, καί εἶναι στό κέντρο γιά νά παρατηρεῖ τά ἄτακτα συμβαίνοντα σ᾽ αὐτόν καί νά τά ἐλέγχει.

Ὄχι ὅμως μόνο στούς ἱερούς Ναούς, ἀλλά καί παντοῦ ἡ χριστιανή γυναίκα πρέπει νά ἐμφανίζεται μέ σεμνή ἐνδυμασία. Ὅταν δέ ἡ γυναίκα ἀποβάλλει τή αἰδῶ καί πάει πρός τόν γυμνισμό, αὐτό εἶναι σημεῖο κονωνικῆς καταπτώσεως καί σημεῖο ἐρχομοῦ τῶν ἐσχάτων καιρῶν. Σῶσε μας, Κύριε, καί ἀπό τά ἄλλα κακά, τά μέλλοντα νά ἔλθουν στήν οἰκουμένη. Σῶσε μας Παναγία μας!

Μέ πολλές εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

http://aktines.blogspot.gr/2014/08/blog-post_407.html